Ieme Miene Mutte – M.J. Arlidge

iene miene mutte
Het meisje was amper nog in leven toen ze het bos uit kwam lopen. Haar verhaal is een verschrikkelijke nachtmerrie. Alles wat ze zei was waar. Elk gruwelijk detail. In tweetallen worden mensen ontvoerd, vastgehouden en uitgehongerd. Ze krijgen een duivels dilemma voorgelegd: doden of gedood worden. Inspecteur Helen Grace en haar team weten dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat. Slachtoffers lijken lukraak gekozen maar verder is alles zorgvuldig uitgekiend...
4.4Overall Score

Je moet kiezen: jij vermoord je partner, of diegene vermoord jou. Als je niet kiest verhonger je beide. Wat zou jij doen in deze situatie?

  • Plot
    4.6
  • Karakters
    3.9
  • Schrijfstijl
    4.7

Het boek Iene miene mutte las ik tijdens mijn vakantie in Italie. Ik heb die week voornamelijk gelezen. Niet alleen omdat zowel mijn vriend als ik weinig zin hadden om een heel actieve vakantie te hebben, maar ook zeker niet in de laatste plaats omdat dit boek eigenlijk niet zo makkelijk weg te leggen was. Ik heb de hele vakantie erg genoten van dit boek. Het was de ideale plaats, lekker in de zon, om in dit boek weg te kruipen.

Het boek opent heel spannend, waardoor ik gelijk al in het verhaal gezogen werd.

Sam slaapt. Nu zou ik hem kunnen doden. Hij ligt met zijn gezicht van me af: het zou niet moeilijk zijn.

Dit klinkt natuurlijk al behoorlijk luguber. Maar gelukkig viel het verder nog best wel mee. Ik vond het boek de 50/50 moordenaar een stuk gruwelijker omdat daar veel meer details beschreven werden, zoals uitgestoken ogen. Toch hadden de twee boeken veel van elkaar weg. Bij beide werden er twee slachtoffers gekozen. En zou er één niet overleven.

Ik vond dit boek erg goed, omdat het politieonderzoek erbij betrokken werd. Maar ook omdat het een iets meer psychologisch element had. In de 50/50 moordenaar hadden ze één nacht om te kiezen wie er werd vermoord, maar hier werden de slachtoffers gevangen genomen, uitgehongerd en krijgen ze een duivels dilemma voorgelegd. Moorden of zelf vermoord worden. Wat het hele verhaal natuurlijk heftiger maakt. Want stel je eens voor: je moet je vriend(in) vermoorden om zelf te overleven.

iene miene mutte

Dit gaf een hoop spanning aan het boek. Langzaam werk je toe naar het plot, maar dat is zo onvoorspelbaar dat ik het niet verwachtte. Toen ik terug kwam van vakantie wist ik niet hoe snel ik de stad in moest om deel twee te gaan bemachtigen. Nu is dit een andere zaak van Helen Grace, maar de schrijver heeft me een beetje in zijn macht. Dus ik wil sowieso verder met deze serie over Helen. Het tweede boek heb ik ondertussen in huis en deze ligt vrij hoog op mijn TBR - To be read - om gelezen te worden. Net als een aantal anderen boeken.

De schrijfstijl van Arlidge is erg prettig. Door de korte hoofdstukken heb je echt het idee door het boek heen te vliegen. Iets dat ik vaak als erg prettig ervaar. Omdat ik niet zo snel lees als de gemiddelde boekblogger, heb ik hierdoor toch het idee dat ik lekker aan het doorlezen ben. ''Weer een hoofdstuk uit''. Klinkt misschien heel gek, maar ik houd ervan. Daarnaast weet hij de spanning zeer goed vast te houden. Maar hij stopt niet altijd op een cliffhanger moment. Dat vind ik een grote plus. Want soms kan ik me enorm storen aan hoofdstukken die aan elkaar hangen van cliffhangers.

Wat zou jij doen als ontsnappen geen optie meer is?

A Hint Of Blue

Mascha, 20-something is een hyperactieve chaoot, die houd van lezen, sporten en zichzelf mooi maken. Maar ze vind zichzelf geen beauty-meisje. Ook houd ze van lekker eten. Vooral het opeten ^^

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.