mijn eerste hardloop evenement

Na een drukke tijd van verhuizen ben ik er weer! Yaay. Ik woon ondertussen iets meer dan een week samen met vriendlief en dat bevalt uitstekend. We zijn gelukkig en het gaat goed samen. Ook al heb ik in de drukte geen tijd gehad om te bloggen ( tijd gemaakt, vooruit), ik heb wel al 4x hardgelopen.

mijn eerste hardloop evenement

Gisterochtend stond ik om half 9 naast mijn bed. Een mini beetje nerveus was ik wel. Ik zou mijn eerste hardloop evenement hebben. Om 11 uur zou de plaatselijke loop van start gaan. 2.8 kilometer. Dat is voor doorgewinterde lopers misschien een peulenschil. Maar ik loop pas goed een kleine maand. Dus voor mij was het een test om te zien of ik goed getraind had. Mijn enige doel was dan ook dat ik hem uit wilde lopen. het liefst met zo min mogelijk wandelen tussendoor.

Lokaal evenement

Het is natuurlijk carnaval: dus bij de inschrijvingen stond een beer ons op te wachten. hij gaf mij en mijn vriendin die meeliep een high five. Mijn vriend, die mee kwam om te juigen kreeg een stevige hand. dat hij de enige toeschouwer was maakte niks uit, ik was blij dat hij er was. Iedereen ging bij de start al met de neuzen dezelfde kant op staan. Deze loop wordt vier keer per jaar gehouden en dat veel mensen vaker mee doen bleek daar wel uit.  deze loop bevatte geen wedstrijd element. Het is meer te zien als training voor jezelf en om te kijken hoe je ervoor staat. Maar dat mocht de pret niet drukken, want ondanks het slechte weer dat voorspeld was en de carnaval die hier overal gevierd wordt, stonden er zo’n honderd tot honderdvijftig man.

de ”race”

om 11 uur mochten we gaan rennen, en zowel ik als vriendin L stonden vooraan bij de start en we bleven best een stukje bij de kopgroep horen. Maar ik merkte aan haar dat ze al vrij snel hoog in haar adem zat. Ik voelde nog niks, had me hier immers erg goed op voorbereid vond ik zelf. Ze zei dat het goed ging, maar ze moest toch een minuut later even wat gas terug nemen om haar adem beter onder controle te krijgen. op dat moment zaten we bijna op de eerste kilometer. Ik had mijn adem nog prima onder controle, dus ik ging lekker door. in mijn eentje genoot ik van de mooie omgeving waar we doorheen rende. En hoewel ik langzaamaan door meer mensen werd ingehaald, ging het voor mijn gevoel nog steeds perfect. Ik kwam voor het eerst sinds ik begonnen ben met rennen in een roesje terecht waar ik een tijdje heerlijk in heb rond gerend. Tot ik opeens weer besefte dat ik aan het rennen was. Toen zat ik opeens hoog in mijn adem. Ik probeerde er ruim een minuut doorheen te lopen. Maar dat was helaas niet meer te doen. Dus ik besloot om een kleine break te nemen en mijn adem terug te vinden. na een kleine minuut lopen was ik weer perfect op adem en kon ik door. Ik bleef ondertussen genieten van de weilanden gehuld in een zachte winterzon waar ik langsliep.

Finish

Na vijftien minuten zag ik op een afstand mijn vriend weer staan. en een andere vriendin met haar zoontje die speciaal waren gekomen om mij aan te moedigen. (zo super lief)
om 15.51 precies was ik binnen en ik voelde me zo trots als een pauw. Hoewel ik niet de hele weg gerend/gejogd had, heb ik hem toch maar mooi in een kwartier uitgelopen. En ik vind dat een presatatie om trots op te zijn. De vriendin die ik in de eerste kilometer achter me liet, kwam twee minuten na mij over de finish. Dus ook zij heeft een prachtige tijd neergezet. Het was bijzonder om mee te maken, en ook fijn dat het zo’n klein schalig evenement was.

Heb jij wel eens meegedaan aan een hardloop wedstrijd?

 

Leave a Reply